Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011
Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011
Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011
Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010
θα πάω πίσω...
Αγάπησα την κάθε μέρα πού περνούσε ,θυμάμαι όλες μου τις στιγμές γιατί το κάθε της λεπτό το ζωγράφιζα και η μέρα γινότανε εχθές και το χθες παρελθόν και το παρελθόν .δεν αλλάζει.....Αλλάζουμε εμείς?
Θα γυρίσω πίσω ..Εστω για λίγο....Θέλω να αντιμετωπίσω το κενό πού θα με περιμένει...να δω μέσα από άδεια από ψυχές δωμάτια....ν'αφουγκραστώ τον έρημο χώρο να οσμιστώ την ατμόσφαιρα δίχως ανατριχίλες .......
Θέλω να δω την πόρτα ν' ανοίγει και να ξέρω ότι δεν είναι κανείς μόνο ο αέρας ...γιατί όλα είναι αέρας όλα είναι άνεμος και τίποτα δεν μένει...
Θέλω να πάω και να νυχτώσει και να μείνω μέσα μόνη με την φλόγα από το τζάκι για συντροφιά και τις πιο καλές μου μνήμες για παρέα...και σιγά σιγά να βγει ο άλλος μου ο εαυτός πού έχει χρόνια ξενιτευτεί και χωρίς να έχει τίποτα να φοβηθεί να καθήσει μαζί μου εγώ και αυτή ....Να την κεράσω ένα ποτό για να την καλοπιάσω...να την καλοσωρίσω...να την υποδεχτώ...Αχ πώς με περιμένω να γυρίσω πίσω...ήρεμα και ήσυχα να κοιμηθώ στο παιδικό μου δωμάτιο.να δω στον ύπνο μου ξανά ότι πετάω!!!Όταν ξυπνήσω με το καλό να ανοίξω τα παράθυρα να δω το βουνό και τον Ήλιο να ανατέλλει!!Να κατέβω στον κήπο μου να πιω καφέ παρέα με τα τιτιβίσματα από τα σπουργιτάκια ...
Θέλω να πάω στο χωριό μου να ξαναβρώ τον παλιό μου εαυτό .Αυτόν πού άφησα πίσω.Γιατί δεν μ'ακολούθησε θέλω να τον ρωτήσω.... Να δώ τι θα μου πεί...και ξέρω....θα μου πεί ...Τι την θέλεις την τρελλή???
θέλω να την γνωρίσω.....
Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010
Ζωγραφική και έρωτας!
Ο έρωτας απομονώνει την φαιά ουσία του εγκεφάλου και ο ερωτοχτυπημένος λειτουργεί σαν υπνωτισμένος αψηφώντας εντελώς τους υπόλοιπους κραδασμούς του περιβάλλοντος...
Το αντικείμενο του έρωτα σε αυτή τη ιστορία είναι τα χρώματα πού μεταβάλλονται σε εικόνες...
ότι και να ονειρευόμουν ότι επιθυμούσα από παιδάκι ακόμα ,καθόμουν και το ζωγράφιζα...
και όσο ζωγράφιζα τόσο επιθυμούσα να ζωγραφίζω για να μάθω και ποτέ δεν ένοιωσα ότι τα καταφέρνω τέλεια......σπάνια ίσως...
Τι απογοήτευση ....μα τι περίμενα άραγε?
Πόσα χρόνια πρέπει να μείνω ερωτευμένη για να μάθω τι είναι αγάπη?Ζωγραφίζω μέσα απ' τους καθρέφτες για να μου δείχνουν τα λάθη μου ...και είναι πολλά...αλλά και τι είναι σωστό?
Βιβλία μόνο μέσα από τα βιβλία έβρισκα πόρτες ανοιχτές!Οδηγίες για τον πολύχρωμο μου δρόμο!
όλη μου την ζωή αντιμέτωπη με τα παράλογα στην κοινωνία αυτή , δεν καταλαβαίνουν, λίγοι οι ευαίσθητοι οι ευγενικοί οι διακριτικοί οι ανιδιοτελείς..........................................................................
Την πρώτη μου βόλτα σε ηλικία τεσσάρων ετών την έκανα με άλογο,μετά το μηχανάκι του μπαμπά ...είχα το άλογο του παππού...Τι χαρά κάθε φορά πού μας πήγαιναν εκεί...στο χωριό μου...
Κάπου εκεί άφησα δεμένο το όνειρό μου ....και ο παππούς όλο μ'ελεγε τρελή....γιατί μιλούσα με τα άλογα τις κότες τις γάτες τα σκυλιά και μάλωνα με τούς ανθρώπους...
Μή και μη ...θα λερωθείς θα σε δαγκώσουν θα θα θα η φρικαλέα φαντασία τους σε όλο το μεγαλείοτα ρούχα μη λερωθούν όχι πώς να έρθει το παιδί σε επαφή με όλα τα αγνά αυτά πλάσματα ...
Πού τρέχανε πιό γρήγορα από την πρώτη μου εξαδέλφη γιά να με συναντήσουν...Τι να λέω ότι γνωρισα τούς ανθρώπους κιάγάπησα τα ζώα?Σαν την Μπέ-μπέ?
Ε ναι !!!
Μαζί με αυτά έμαθα θάνατο και γέννηση!
Εμαθα να κοιτάζω ψηλά στον ουρανό !
Εχω τις καλύτερες παιδικές μου μνήμες ,πού τις αναζωογονώ κάθε φορά πού τα συναντώ ....
κι 'ομως νοιώθω ακόμα την ανάσα τους...την ανατριχίλα στην ραχοκοκκαλιά τους ...το χλιμίντρισμα για το καλωσόρισμα τους καθώς πλησιάζουν να με υποδεχθούν!!!Νοιώθω ότι με αγαπάνε!!!
και τα αγαπώ κι' εγώ γιατί με κοιτάζουν ίσια στα μάτια και πάνω απ'ολα δεν προσποιούνται...............................................................................
Ο άνεμος και ο καλπασμός τα ίδια χρώματα έχουνε η γεύση της ελευθερίας δεν άλλαξε ποτέ για μένα ίσως λίγο έγινε πιο στυφή με τα χρόνια στάσιμη στο ίδιο μέρος με τα μοναδικά μέσα μεταφοράς εάν θες να ταξιδέψεις,τρένα ,πλοία ,αεροπλάνα...
Έκτισα τον παράδεισο μου παίζοντας με τα χρώματα και το μόνο μέσον μεταφοράς που με πηγαίνει στον κήπο της Εδέμ είναι η μαγεία αυτή.
...αιωρούμενη πλανάται στην ατμόσφαιρα η σαϊτιά του έρωτα και εγκλωβίζει τα όνειρα σε πέτρινα ντουβάρια....
Αλλά δεν μεγαλώνω, δεν μεγαλώνω. θα μείνω εγκλωβισμένη σαν μαρμελάδα στο βάζο να γλυκαίνω τον καιρό ,με τούς μύθους τούς θρύλους και τα παραμύθια περιμένοντας και ψάχνοντας την πραγματική αλήθεια μου τις πραγματικές μου ικανότητες τις πραγματικές επιθυμίες έως έρθει ξανά η στιγμή ......Αυτή που θα με αφυπνίσει για να ξανανιώσω τον άνεμο να με μπερδεύει τα μαλλιά κι' εγώ να τα στερεώνω στο κεφάλι μου μένα πινέλο ζωγραφικής.....νιώθοντας απόλυτα ελεύθερη και ερωτευμένη ....
το λουλουδάκι σας το χαρίζω μαζί με την σφοδρή μου επιθυμία να αποκτήσει νόημα η ζωή μας με έναν έρωτα πού να μη γίνεται αγάπη ...!
![]() |
Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010
Παράκτιος πειρασμός.
Καλοκαιρινές αποδράσεις...
Παράξενες προϋποθέσεις...
Παιχνιδίσματα με την άμμο...
Υποσχέσεις πού δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ...
Ένας παράκτιος πειρασμός!
Παράξενες προϋποθέσεις...
Παιχνιδίσματα με την άμμο...
Υποσχέσεις πού δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ...
Ένας παράκτιος πειρασμός!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









