 |
| Μας πρόδωσε η ζωή φιλενάδα...μας έκανε νερά και το καράβι μας μπατάρισε..μας χώρισε ....τσιγάρο και έσβησε το όνειρο.. τασάκια και αποτσίγαρα,...και κερνούσες κάποτε και κάνα καφεδάκι... Παρέα ζωγραφίζαμε...πίναμε ...γλεντούσαμε κρεμάγαμε στ'αυτιά μας μπουκαλάκια τσίπουρα και τα κουδουνίζαμε... μέχρι που ανοίξανε οι ασκοί του Αίολου...και το καντήλι μας δεν θα ξανανάψει... Σβήνει ...σβήνει... Τού κάτω κόσμου τα σαγόνια μας περιμένουν...και ο αέρας δεν σταματά... Παράληλοι οι δρόμοι αδελφούλα... έλα να τα ξαναπούμε...Οχι διαδυκτιακά πιά...γιατί ο ουρανός κομμάτια θα γίνει...αν μας ακούσει ...δεν ξέρω εάν το κατάλαβες... Το τέρμα είναι κοντά...η θα πηδήξουμε το τοιχάκι η θα μας πηδήξουνε όλης της γής τα σαλιγκάρια... Αδικία και κλοπή και αναξιοπιστία και μιά κατρακύλα πού τελειωμό δεν έχει... Ας τα αφήσουμε αυτά θυμάσαι που μού έπλεκες όνειρα??? στενά σου έλεγα στενά και ανυπόφορα ...δεν ονειρευόμουνα δεν κατάστρωνα σχέδια δεν έλεγα θα κάνω αυτό σε λίγο καιρό...Ο καιρός πάντα εγγύς και το μέλλον ανέκαθεν αβέβαιο... Θυμάσαι ??? Κανόνισες τον γάμο σου πέντε χρόνια πρίν κάν γνωρίσεις τον σύζυγο ...τα πάντα τα κανόνιζες... τώρα σε κανονίζουνε αυτά... τι αδικία μου λές και τα είχα σχεδιάσει τόσο ωραία...στο μυαλό μου...Τελικά πόσο ζημιά κάνει η φαντασία??? Ποιός ξέρει άραγε... Φοβάμαι αδελφή δεν ξέρω ακριβώς τι ...αλλά νοιώθω μιά ανατριχίλα όποτε έξω θα βγώ .Σταμάτησα να θέλω να κυκλοφορήσω... Τα μάτια τους στα μάτια μου και είναι μάτια ξένα... Μου λείπει η παρουσία σου στα αδιάκοπα παν'ελα στην αγορά...στο θέατρο στο Σινεμά... στα ταξιδάκια μας στο Αιγαίο...πως γελούσες και γελούσε ο κόσμος όλος μαζί μας ...κακάριζες φιλενάδα... και μαζεύονταν δίπλα μας όλα τα κοκοράκια...Απάθεια και αναισθησία έβριζες το ανήσυχο μου πνεύμα ...Ηρέμησε μου έλεγες ...μη αγχώνεσαι μη σε νοιάζει τι σε νοιάζει?Ποτέ άλλωστε δεν ενδιαφερόμασταν για τα ίδια..διαφέραμε τόσο πολύ εσωτερικά αλλά σχεδόν σαν αδελφές στην όψη... Παντρεύτηκες και έμεινα στου μαχαιριού την κόψη... Πάει κι'αυτή η εποχή της ανεξαρτησίας... η της εξάρτησης΄??? ... |
και μια Θάλασσα να μας στέλνει την αυρα της και να μας συντροφευει ...σε κάθε μας βήμα ...
Αναμνήσεις απο Σαντορίνι !
